LisiHEXAL 10 – (IR) działanie i stosowanie, ulotka


Na tej stronie poznasz ulotkę leku LisiHEXAL 10 – (IR) działanie i stosowanie.
Dowiesz się przed zakupem wielu ciekawych i nieznanych dla Ciebie informacji o LisiHEXAL 10 – (IR) działanie i stosowanie i sprawdzisz czy lek spełnia twoje oczekiwania.
Na naszym Sprawdzlek.pl portalu możesz sprawdzić opinie, zamienniki oraz cenę i refundację NFZ dla LisiHEXAL. Pamiętaj również sprawdzić ceny LisiHEXAL bez refundacji oraz po refundacji NFZ bo leki mogą być tańsze. Upewnij się, że kupujesz w aptece leki w dobrej cenie i których potrzebujesz.

Pamiętaj
Przed zakupem leku poproś o pomoc farmaceuty lub lekarza.
Informacje o lekach umieszczone na naszej stronie to propozycje, które zawsze skonsultuj z twoim lekarzem lub farmaceutą przed ich zażyciem.
A jak było u Ciebie- LisiHEXAL 10 – (IR) działanie i stosowanie? Napisz swój komentarz





Opinie o LisiHEXAL

Sprawdź komentarze opinie o LisiHEXAL:

Gdzie kupić LisiHEXAL?

Szukasz gdzie można kupić LisiHEXAL?

Oto lista aptek i sklepów z LisiHEXAL:

Cena LisiHEXAL

Chcesz poznać szczegółowe ceny LisiHEXAL?

Forum LisiHEXAL

Lista pytań na forum o LisiHEXAL:

Jeśli chcesz zadać swoje pytanie na FORUM to skorzystaj z linka
Zadaj nowe pytanie na forum

Ulotka o LisiHEXAL 10 – (IR) działanie i stosowanie

LisiHEXAL 10 – (IR) działanie i stosowanie:

Lizynopryl jest inhibitorem konwertazy angiotensyny. Korzystne działanie ACE w nadciśnieniu i niewydolności serca wynika przede wszystkim z hamowania osoczowego układu renina-angiotensyna-aldosteron poprzez zablokowanie przekształcania stosunkowo nieaktywnej angiotensyny I w angiotensynę II. Zmniejszenie poziomu angiotensyny II w tkankach i osoczu powoduje zahamowanie wydzielania aldosteronu i zmniejszenie aktywności reninowej osocza, a także zwiększenie aktywności układu kalikreinowo-kininowego w osoczu i tkankach, co również przyczynia się do rozszerzenia naczyń obwodowych poprzez aktywację układu prostaglandynowego. W nadciśnieniu tętniczym lizynopryl powoduje obniżenie ciśnienia krwi w pozycji leżącej i stojącej bez kompensacyjnej tachykardii. Wywołuje istotne obniżenie oporu tętnic obwodowych, również nerkowych, bez wyraźnego wzrostu przepływu krwi przez nerki i przesączania kłębkowego. Początek działania hipotensyjnego występuje po upływie około 1-2 h po doustnym podaniu lizynoprylu; maks. efekt obserwuje się zwykle po około 6-8 h. Na ogół maks. działanie hipotensyjne określonej dawki lizynoprylu występuje po upływie 3-4 tyg. Przy zalecanej dawce dobowej efekt hipotensyjny utrzymuje się nawet podczas długotrwałego stosowania. Tymczasowe odstawienie lizynoprylu nie powoduje nagłego i nadmiernego wzrostu ciśnienia tętniczego krwi. U pacjentów z niewydolnością serca lizynopryl powoduje obniżenie oporu obwodowego i wzrost pojemności żylnej. Dzięki temu następuje zmniejszenie obciążenia wstępnego i następczego oraz zmniejszenie ciśnienia napełniania lewej komory. Ponadto podczas leczenia lizynoprylem wzrasta rzut serca i objętość minutowa. Lizynopryl stosowany we wczesnej fazie zawału serca może zapobiegać powstawaniu dysfunkcji lewej komory serca, zapobiegać lub hamować rozwój niewydolności krążenia oraz zwiększać przeżywalność, zwłaszcza, gdy jest stosowany w skojarzeniu z azotanami. Po podaniu doustnym wchłanianiu ulega około 25% dawki lizynoprylu. Jednoczesne spożywanie posiłków nie wpływa na proces wchłaniania. Maks. stężenia w osoczu uzyskuje się po około 6-8 h. T0,5 wolnej, nie związanej frakcji leku wynosi w przybliżeniu 12 h, natomiast T0,5 frakcji związanej z konwertazą angiotensyny wynosi 41 h. Lizynopryl prawdopodobnie nie wiąże się z innymi białkami osocza oprócz konwertazy angiotensyny. Nie jest metabolizowany i wydala się w moczu w postaci niezmienionej. Porównanie rozkładu lizynoprylu u pacjentów z marskością wątroby w stosunku do osób zdrowych wykazało, że szybkość i zakres wchłaniania wzrastały przy jednakowej wartości czasu potrzebnego do uzyskania maks. stężenia. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek wydalanie lizynoprylu zmniejsza się w zależności od stopnia upośledzenia czynności nerek. U pacjentów z niewydolnością serca klirens nerkowy lizynoprylu ulega zmniejszeniu, co powoduje wzrost dostępności biologicznej leku. Hemodializa ma istotny wpływ na stężenie lizynoprylu w osoczu, prowadząc do znacznego obniżenia stężenia leku.





Pamiętaj,
że tekst tej strony dotyczący LisiHEXAL 10 – (IR) działanie i stosowanie, to informacje o charakterze poglądowym i mogą zawierać błędy. Najważniejsze są inforamcje zawarte w ulotce z opakowania leku oraz uzyskane od lekarza lub farmaceuty. Szczegóły przeczytaj koniecznie na stronie od autorów gdyż każdy lek niewłaściwie stosowany zagraża Twojemu życiu i zdrowiu

A jak było u Ciebie? Napisz swoją opinię o LisiHEXAL 10 – (IR) działanie i stosowanie.

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *