Eviplera skutki uboczne, ulotka


Na tej stronie poznasz ulotkę leku Eviplera skutki uboczne.
Dowiesz się przed zakupem wielu ciekawych i nieznanych dla Ciebie informacji o Eviplera skutki uboczne i sprawdzisz czy lek spełnia twoje oczekiwania.
Na naszym Sprawdzlek.pl portalu możesz sprawdzić opinie, zamienniki oraz cenę i refundację NFZ dla Eviplera. Pamiętaj również sprawdzić ceny Eviplera bez refundacji oraz po refundacji NFZ bo leki mogą być tańsze. Upewnij się, że kupujesz w aptece leki w dobrej cenie i których potrzebujesz.

Pamiętaj
Przed zakupem leku poproś o pomoc farmaceuty lub lekarza.
Informacje o lekach umieszczone na naszej stronie to propozycje, które zawsze skonsultuj z twoim lekarzem lub farmaceutą przed ich zażyciem.





Ulotka o Eviplera skutki uboczne

Eviplera skutki uboczne:

Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi, które uważa się, że mają możliwy lub prawdopodobny związek z chlorowodorkiem rylpiwiryny i emtrycytabiną/fumaranem tenofowiru dizoproksylu, były nudności (9%), zawroty głowy (8%), niezwykłe sny (8%), ból głowy (6%), biegunka (5%) i bezsenność (5%) (dane zbiorcze z badań klinicznych fazy III: C209 [ECHO] i C215
[THRIVE]. Nie zidentyfikowano nowych działań niepożądanych w okresie 48-96 tyg. W tych badaniach profil bezpieczeństwa emtrycytabiny i fumaranu tenofowiru dizoproksylu był zgodny z poprzednimi doświadczeniami z tymi lekami, gdy każdy z nich podawano z innymi lekami przeciwretrowirusowymi. U pacjentów otrzymujących fumaran tenofowiru dizoproksylu rzadko zgłaszano zaburzenia czynności nerek, niewydolność nerek i zaburzenia czynności kanalika bliższego nerki (w tym zespół Fanconiego), czasami prowadzące do zmian w obrębie kości (rzadko przyczyniających się do złamań). U pacjentów otrzymujących produkt zaleca się monitorowanie czynności nerek. Kwasica mleczanowa, ciężkie powiększenie wątroby ze stłuszczeniem i lipodystrofia są związane ze stosowaniem fumaranu tenofowiru dizoproksylu i emtrycytabiny. Przerwanie leczenia produktem pacjentów zakażonych równocześnie HIV i HBV może być związane z ciężkim zaostrzeniem zapalenia wątroby. Emtrycytabina. Zaburzenia krwi i układu chłonnego: (często) neutropenia; (niezbyt często) niedokrwistość. Zaburzenia układu immunologicznego: (często) reakcja uczuleniowa. Zaburzenia metabolizmu i odżywiania: (często) hiperglikemia, hipertriglicerydemia. Zaburzenia psychiczne: (często) bezsenność, niezwykłe sny. Zaburzenia układu nerwowego: (bardzo często) ból głowy; (często) zawroty głowy. Zaburzenia żołądka i jelit: (bardzo często) biegunka, nudności; (często) zwiększona aktywność amylazy, w tym amylazy trzustkowej, zwiększona aktywność lipazy w surowicy, wymioty, ból brzucha, dyspepsja. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: (często) zwiększona aktywność aminotransferazy AspAT i/lub AlAT w surowicy, hiperbilirubinemia. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: (często) wysypka pęcherzykowo-pęcherzowa, wysypka krostkowa, wysypka plamkowo-grudkowa, wysypka, świąd, pokrzywka, przebarwienie skóry (zwiększona pigmentacja); (niezbyt często) obrzęk naczynioruchowy. Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej: (bardzo często) zwiększona aktywność kinazy kreatynowej. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: (często) ból, astenia. Chlorowodorek rylpiwiryny. Zaburzenia krwi i układu chłonnego: (często) zmniejszona liczba białych krwinek, zmniejszone stężenie hemoglobiny, zmniejszona liczba płytek krwi. Zaburzenia układu immunologicznego: (niezbyt często) zespół reaktywacji immunologicznej. Zaburzenia metabolizmu i odżywiania: (bardzo często) zwiększone stężenie cholesterolu całkowitego (na czczo), zwiększone stężenie cholesterolu LDL (na czczo); (często) zmniejszone łaknienie, zwiększone stężenie triglicerydów (na czczo). Zaburzenia psychiczne: (bardzo często) bezsenność; (często) depresja, niezwykłe sny, zaburzenia snu, nastrój depresyjny. Zaburzenia układu nerwowego: (bardzo często) ból głowy, zawroty głowy; (często) senność. Zaburzenia żołądka i jelit: (bardzo często) nudności, zwiększona aktywność amylazy trzustkowej; (często) ból brzucha, wymioty,zwiększona aktywność lipazy, dyskomfort w jamie brzusznej, suchość w jamie ustnej. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: (bardzo często) zwiększona aktywność aminotransferaz AspAT i/lub AlAT; (często) zwiększone stężenie bilirubiny. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: (często) wysypka. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: (często) znużenie. Fumaran tenofowiru dizoproksylu. Zaburzenia metabolizmu i odżywiania: (bardzo często) hipofosfatemia; (niezbyt często) hipokaliemia; (rzadko) kwasica mleczanowa. Zaburzenia układu nerwowego: (bardzo często) zawroty głowy; (często) ból głowy. Zaburzenia żołądka i jelit: (bardzo często) biegunka, wymioty, nudności; (niezbyt często) ból brzucha, wzdęcia, gazy; (niezbyt często) zapalenie trzustki. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: (często) zwiększona aktywność aminotransferaz AspAT i/lub AlAT; (rzadko) stłuszczenie wątroby, zapalenie wątroby. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: (bardzo często) wysypka; (rzadko) obrzęk naczynioruchowy. Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej: (niezbyt często) rabdomioliza, osłabienie mięśni; (rzadko) rozmiękanie kości (objawiające się bólem kości i rzadko przyczyniające się do złamań), miopatia. Zaburzenia nerek i dróg moczowych: (niezbyt często) zwiększenie stężenia kreatyniny, białkomocz; (rzadko) niewydolność nerek (ostra i przewlekła), ostra martwica kanalików nerkowych, zaburzenia czynności kanalika bliższego nerki (w tym zespół Fanconiego), zapalenie nerek (w tym ostre śródmiąższowe zapalenie nerek), moczówka prosta pochodzenia nerkowego. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: (bardzo często) astenia. W 96. tyg. w zbiorczych danych z badań fazy III C209 i C215 w grupie leczonej rylpiwiryną średnia zmiana od wartości początkowej stężenia cholesterolu całkowitego (na czczo) wynosiła 5 mg/dl, cholesterolu HDL (na czczo) 4 mg/dl, cholesterolu LDL (na czczo) 1 mg/dl i triglicerydów (na czczo) -7 mg/dl. Z danych zbiorczych z badań fazy III wynika również, że stężenie kreatyniny w surowicy zwiększyło się i szacunkowa szybkość przesączania kłębuszkowego (ang. estimated glomerular filtration rate, eGFR) zmniejszyła się przez 96 tyg. leczenia rylpiwiryną. Większość przypadków tego zwiększenia kreatyniny i zmniejszenia eGFR wystąpiła w ciągu pierwszych 4 tyg. leczenia. Przez 96 tyg. leczenia rylpiwiryną obserwowano średnie zmiany wynoszące 0,1 mg/dl (zakres: 0,3-0,6 mg/dl) stężenia kreatyniny i -13,3 ml/min/1,73 m2 (zakres: -63,7 ml/min/1,73 m2 do 40,1 ml/min/1,73 m2) eGFR. U osób, które były włączone do badań z lekką lub umiarkowaną niewydolnością nerek, obserwowane zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy było podobne do obserwowanego u osób z prawidłową czynnością nerek. Zmian tych nie uważa się za klinicznie znaczące, ponieważ nie odzwierciedlają zmiany rzeczywistej szybkości przesączania kłębuszkowego i żadna osoba nie przerwała leczenia z powodu zwiększenia stężenia kreatyniny w surowicy. W zbiorczych badaniach fazy III C209 i C215 w 96. tyg. występowała ogólna średnia zmiana od wartości początkowej podstawowego stężenia kortyzolu wynosząca -19,1 (-30,85; -7,37) nmol/l w grupie leczonej rylpiwiryną i -0,6 (-13,29; 12,17) nmol/l w grupie leczonej efawirenzem. W 96. tyg. średnia zmiana od wartości początkowej stymulowanego ACTH stężenia kortyzolu była mniejsza w grupie leczonej rylpiwiryną (+18,4 ± 8,36 nmol/l) niż w grupie leczonej efawirenzem (+54,1 ± 7,24 nmol/l). W grupie leczonej rylpiwiryną średnie wartości podstawowego i stymulowanego ACTH stężenia kortyzolu były w prawidłowym zakresie w 96. tyg. Te zmiany parametrów bezpieczeństwa nadnerczowego nie były klinicznie istotne. Nie występowały objawy przedmiotowe i podmiotowe wskazujące na zaburzenia czynności nadnerczy lub gonad. Ponieważ produkt może spowodować uszkodzenie nerek, zaleca się monitorowanie czynności nerek. Nie zaleca się równoczesnego podawania produktu i dydanozyny, ponieważ powoduje to zwiększenie ogólnoustrojowego narażenia na dydanozynę o 40-60%, co może zwiększać ryzyko działań niepożądanych mających związek z dydanozyną. Rzadko zgłaszano przypadki zapalenia trzustki oraz kwasicy mleczanowej, czasem kończące się zgonem. Stosowanie CART jest związane z zaburzeniami metabolicznymi, takimi jak hipertriglicerydemia, hipercholesterolemia, oporność na insulinę, hiperglikemia oraz nadmiar mleczanów. Stosowanie CART u pacjentów zakażonych HIV jest związane ze zmianą rozmieszczenia tkanki tłuszczowej w organizmie (lipodystrofią), obejmującą utratę podskórnej tkanki tłuszczowej obwodowej i na twarzy, zwiększenie masy tkanki tłuszczowej wewnątrz jamy brzusznej i w narządach wewnętrznych, przerost piersi oraz odkładanie się tkanki tłuszczowej w okolicy karku („bawoli kark”). U pacjentów zakażonych HIV z ciężkim niedoborem odporności, na początku stosowania CART może dojść do reakcji zapalnych na niewywołujące objawów lub śladowe patogeny oportunistyczne. Przypadki martwicy kości odnotowano głównie u pacjentów z ogólnie znanymi czynnikami ryzyka, zaawansowaną chorobą spowodowaną przez HIV lub poddanych długotrwałemu leczeniu CART. Częstość występowania tych przypadków jest nieznana. Podczas stosowania analogów nukleozydów zaobserwowano kwasicę mleczanową, zazwyczaj w połączeniu ze stłuszczeniem wątroby. Należy zaprzestać leczenia analogami nukleozydów, jeśli wystąpi objawowy nadmiar mleczanów oraz kwasica metaboliczna lub mleczanowa, postępujące powiększenie wątroby lub gwałtownie zwiększy się aktywność aminotransferaz. Brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u dzieci w wieku poniżej 18 lat. Nie zaleca się stosowania produktu w tej grupie pacjentów. Nie przeprowadzono badań nad produktem z udziałem pacjentów w wieku powyżej 65 lat. Prawdopodobieństwo osłabionej czynności nerek jest większe u pacjentów w podeszłym wieku, dlatego też należy zachować ostrożność podczas stosowania produktu u pacjentów w podeszłym wieku. Ponieważ fumaran tenofowiru dizoproksylu może powodować nefrotoksyczność, zaleca się ścisłe monitorowanie czynności nerek u wszystkich pacjentów z niewydolnością nerek leczonych produktem. Profil działań niepożądanych emtrycytabiny, chlorowodorku rylpiwiryny i fumaranu tenofowiru dizoproksylu u pacjentów równocześnie zakażonych HIV/HBV lub HIV/HCV był podobny do tego, jaki obserwuje się u pacjentów zakażonych HIV bez równoczesnego zakażenia. Jednak, jak należało się spodziewać w tej populacji pacjentów, zwiększenie aktywności AspAT oraz AlAT występowało częściej niż w ogólnej populacji zakażonych HIV. U pacjentów zakażonych HIV z równoczesnym zakażeniem HBV po zaprzestaniu leczenia występowały kliniczne i laboratoryjne objawy zapalenia wątroby.





Pamiętaj,
że tekst tej strony dotyczący Eviplera skutki uboczne, to informacje o charakterze poglądowym i mogą zawierać błędy. Najważniejsze są inforamcje zawarte w ulotce z opakowania leku oraz uzyskane od lekarza lub farmaceuty. Szczegóły przeczytaj koniecznie na stronie od autorów gdyż każdy lek niewłaściwie stosowany zagraża Twojemu życiu i zdrowiu

Gdzie kupić Eviplera?

Szukasz gdzie można kupić Eviplera?

Oto lista aptek i sklepów z Eviplera:

Cena Eviplera

Chcesz poznać szczegółowe ceny Eviplera?

Forum Eviplera

Lista pytań na forum o Eviplera:

Jeśli chcesz zadać swoje pytanie na FORUM to skorzystaj z linka
Zadaj nowe pytanie na forum

A jak było u Ciebie? Napisz swoją opinię o Eviplera skutki uboczne.

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *